Ken je dat? Die ‘goedbedoelde raad’ die mensen je gratis geven als je toegeeft dat iets gevoelig voor je ligt? Je vindt iets eng? Of je bent bv het onderwerp van kritiek en eerlijk over het feit dat het je raakt? Dat vaak felle, ongevoelige en zelfs veroordelende, “Joh, wat kan jou dat nou schelen?! Daar moet je lak aan hebben. Sta er toch boven”!!

Klinkt stoer. Leuk en aardig!! Maar getuigd niet van heel erg veel wijsheid als ik eerlijk ben. Vaak zijn dit woorden van iemand die zelf nog niet vrij is van pijn. Nog worstelt met onverwerkte zaken. Die zich heeft verhard en zichzelf beschermd om niet nog pijnlijker getroffen te worden. Hoe bedoel je lak aan hebben? Er boven staan? Moet ik dan iemand zijn die ik niet ben?! Mijn gevoelens negeren en/of overschreeuwen? Zo werkt dat niet.

Zo krijgen we natuurlijk nooit een krachtige kerk vol authentieke en aantrekkelijke mensen!!

Niemand wordt ooit helemaal ongevoelig voor kritiek. En dat geeft ook niet. Zou je doel ook niet moeten zijn. Als wonden van verwerping echter zijn genezen, dan is het te hanteren. Beïnvloed het je gemoedstoestand, je leven en je keuzes niet meer.

Iemand die daar door alles heen is aangekomen in zijn/haar eigen leven, zal je nooit bovenstaande ‘goedbedoelde’, enigszins kortzichtige en onzinnige raad geven. Maar zal je bemoedigen, aansporen en evt. helpen om ook op die plaats te komen. Daar waar de wonden geheeld en de pijn genezen is.

Zodat jij jij kunt zijn zonder jezelf te beschermen en je anders voor te doen. Dat is vrijheid!!